ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ

Αρθρογραφία  

arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
arrow
 






 

Loading

     Η «μαύρη» Πέμπτη του Ελληνικού Κοινοβουλίου
-- 07/07/2018

  

   

 

Η συζήτηση στη βουλή την περασμένη Πέμπτη είχε απ' όλα.  Ύβρεις!  Από τις πιο βαριές.  Υπονοούμενα.  Από τα πιο διεισδυτικά, υπονομευτικά και οδυνηρά.     Υπερβολές μέχρι και ψεύδη!  Από τις υπερβολές που γεννούν απαξιωτικά γέλια.   Και από τα ψεύδη που προκαλούν αγανάκτηση και θυμό.  Και πολλά ερωτήματα αγωνίας.

Βασικός ένοχος;  Ο Αλέξης Τσίπρας! Η προ ημερήσιας διάταξη, συζήτηση  για την οικονομία,μετά από πρόταση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης ,   δεν είχε την οικονομία ως κεντρικό και μοναδικό θα έλεγα, θέμα.  Είχε τις Πρέσπες και τις συμφωνίες που υπογραφήκαν.   Είχε την διαπλοκή.   Ο καθένας σεργιάνιζε στην αυλή και στην κρεβατοκάμαρα του άλλου.   Είχε και τις γυναίκες τους.

Ο Αλέξης Τσίπρας, λοιπόν, ο βασικός ένοχος!  Και το ερώτημα;  Η οξύτητα, που επέβαλε από την πρώτη στιγμή, είναι μήνυμα και προαναγγελία για την ανώμαλη έναρξη μιας παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου.  Γεμάτη συγκρούσεις, που κάποτε θα μοιάζουν γραφικές.  Απόλυτης πόλωσης, ως θερμοκηπίου ενός διχαστικού πολιτικού κλίματος μετά τις εκλογές.  Ή η οξύτητα και οι κραυγές είναι απλά το αποτέλεσμα ενός διαρκούς εκνευρισμού του Αλέξη Τσίπρα, που κατανοεί ότι έφτασε το πολιτικό του τέλος, τουλάχιστον σε αυτή την πολιτική και  ιστορική φάση;

Για όλα αυτά τα ενδεχόμενα υπάρχουν ενδείξεις.  Αρκετές για να ξεκινήσει μια παραδοσιακή πολιτική ανάλυση.

Όλα μυρίζουν, λοιπόν εκλογές και αγωνιώδεις προσπάθειες προετοιμασίας τους.

Η πρόσφατη τροπολογία για το σπάσιμο της β' εκλογικής περιφέρειας της Αθήνας σε περισσότερες εκλογικές περιφέρειες. Όχι στην βάση ενός ενιαίου δικαιοπολιτικού κριτηρίου.  Αλλά, κυρίως σύμφωνα με τις εκτιμήσεις  των «ειδικών» του ΣΥΡΙΖΑ για το ποια κατάτμηση τους συμφέρει κομματικά για τις επόμενες εκλογές. Ενώ, αντίστοιχα, παραπέμπουν στο άδηλο μέλλον το δικαίωμα ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού.  Και δεν αναφέρομαι στους απόδημους  δεύτερης και τρίτης γενιάς.  Η βαθιά έννοια μου στρέφεται αποκλειστικά στις  500.000 νέους συμπολίτες μας, που εγκατέλειψαν την πατρίδα μας στα σκληρά χρόνια της κρίσης.  Άλλοι με θυμό.  Άλλοι με βαθιά θλίψη και απέραντη μελαγχολία.  Και άλλοι με ειλικρινή αγωνία για την ατομική και οικογενειακή τους επιβίωση.

Ένδειξη και η φαρσοκωμωδία για την δήθεν έξοδο της χώρας από τα μνημόνια.  Τα πιο πολλά δικά του.  Του Αλέξη.  Και δικά τους.  Κανένας, όμως από τους προηγούμενους πρωθυπουργούς δεν θέλησε, ή δεν τόλμησε να υποθηκεύσει το σύνολο της δημόσιας περιουσίας μέχρι το... 2115!  Έναν αιώνα μετά!  Κανένας δεν τόλμησε να φορολογήσει την φτώχια καταργώντας ουσιαστικά το αφορολόγητο των ασθενέστερων τάξεων.  Κανένας δεν τόλμησε να παραδώσει τη λαϊκή κατοικία σε ξένες τράπεζες και κουκουλοφόρους κερδοσκόπους.  Κανένας  δεν είχε το θεσμικό θράσος να ασκήσει ταξική (αλλά τελικά τοξική) φορολογική πολιτική.  Και όλα αυτά κάτω από την ομπρέλα μιας άγριας λιτότητας μέχρι το 2022 και εξουθενωτικού σφιξίματος του ζωναριού μέχρι το 2060.  Όπως δεσμεύτηκε προσωπικά ο Αλέξης.  Η έξοδος, λοιπόν από τα μνημόνια συνιστά μια πολιτική οφθαλμαπάτη στη συνεχή αλυσίδα «αυταπάτης», απάτης και  εμπαιγμού του ελληνικού λαού.

Μυρίζουν εκλογές και οι απειλές από τον Αλέξη και τον συνέταιρο του για προφυλακίσεις πολιτικών τους αντιπάλων.  Ακόμα και η προαναγγελία τους.  Εκθέτοντας, ακόμα έτσι, και μερικούς  γνωστούς σε όλους μας,  δικαστές και εισαγγελείς.  Δεν είναι σε θέση ο Αλέξης και η παρέα του να αντιληφθούν ότι έτσι αδυνατίζουν το κύρος της ελληνικής δικαιοσύνης, που αυτή τη στιγμή θωρακίζει πιο γενικά το θεσμικό κύρος της χώρας έναντι των προκλητικών απειλών της Άγκυρας με αφορμή τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς.   Η ελληνική δικαιοσύνη νομιμοποίησε  ατράνταχτα την απόρριψη της άνανδρης παράδοσής τους .  Μυρίζουν δύσοσμη προεκλογική περίοδο και οι επιθέσεις του καθενός ενάντια στις γυναίκες και τους συντρόφους των άλλων.  Δεν με ενθουσίασε από την μια η αναφορά στις ακαδημαϊκά απαράδεκτες, μέσα από περίεργες τροπολογίες, ανάδειξη της γυναίκας του Αλέξη Τσίπρα στο διδακτικό προσωπικό ανώτατου ακαδημαϊκού ιδρύματος.  Απλά καταντούν άνανδρες οι επιθέσεις κατά της συζύγου του Κυριάκου Μητσοτάκη.  Και, μάλιστα για δράση της και συμπεριφορά της κατά την περίοδο που το ζευγάρι βρισκόταν σε μακροχρόνια διάσταση.  Αυτές οι επιθέσεις είναι ολοφάνερα άνανδρες και άτιμες.  Ο Ανδρέας Παπανδρέου, καθώς και η παράταξη που αυτός δημιούργησε, δεν διακρίθηκαν σε τέτοιες ανήθικες συμπεριφορές.  Αντίθετα ο ίδιος υπήρξε θύμα τέτοιων στρεβλών πολιτικών συμπεριφορών  από τους αντιπάλους του.  Και από την δεξιά.  Και από την αριστερά!  Ο ίδιος, μάλιστα ουδέποτε ανταπάντησε με τα ίδια ή παρόμοια βέλη.

Μυρίζει βρώμικη προεκλογική διαμάχη και οι «πολεμικές» αψημαχίες , που ξεκίνησαν από τα υπέροχα και ήσυχα  νερά των Πρεσπών.  Οι ΗΠΑ βιάζονται.  Και από τον άλλη ο Ζάεφ θέλει, προκλητικά και ύπουλα, να διευκολύνει τον «φίλο του» Αλέξη.   Ήδη μας ανακοίνωσε παραχάραξη του δρόμου για τα προγραμματισμένα βήματα επίλυσης του πολύπλοκου ζητήματος.  Και οι δυο τους και ο Ζάεφ και ο Αλέξης έχουν δεσμευτεί γραπτά να έχουν ολοκληρώσει όλα τα στάδια επίλυσηςμέσα στο 2018.  Τώρα;  Τώρα θα επιμηκύνουν χρονικά.    Έτσι, ώστε η επόμενη ελληνική Βουλή θα έχει το βάρος της ευθύνης να κυρώσει την ανώμαλη αυτή συμφωνία που μόνο τον Αλέξη και την παρέα του φαίνεται να εντυπωσιάζει.

Είναι, λοιπόν, παρά πολλές οι ενδείξεις.  Φαίνεται πως την περασμένη Πέμπτη ο Αλέξης έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα για την έναρξη της πιο επικίνδυνης  προεκλογικής περιόδου μέσα σε οχλοβοή «βλαστήμιες και βρισιές».  Περάσαμε έτσι στους υπόγειους χώρους της πολιτικής.  Όλες, όμως, αυτές οι ενδείξεις πιθανολογούν και τον πολιτικό και προσωπικό εκνευρισμό του πρωθυπουργού.  Μπροστά στην αναπόφευκτη πτώση του, που ο ίδιος προκάλεσε.

 

Άρθρο Αντώνη Βγόντζα στο Πρώτο Θέμα 07.07.2018

 

 


Share |
 
papa
Αναστάσιμα και εθνικά μηνύματα Επιτρέπεται σύγχυση στα εθνικά θέματα; ¨Πορεία στην Ομίχλη της Κρίσης¨



Χριστός Ανέστη! Και όσοι από εμάς αντέξουμε να παραμείνουμε στην εκκλησιά της γειτονιάς μας (ή όπου αλλού βρεθούμ

Το non paper της αμερικανικής πρεσβείας και η τουρκική επιχειρηματολογία για το τέλος ισχύος των διεθνών συνθηκών.

Επ

 

 

Πάρα πολύς κόσμος παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Βγόντζα ¨Πορεία στην Ομίχλης της Κρί

 

«ΔΙΚΗ»

20  χρόνια μετά την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου

Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα, 2009
<

webdesign by mediapro || content management by fgcms